Almere, 21 augustus 2010.
Sinds een aantal jaar wordt in Almere het Strandfestival Zand gehouden aan het einde van de schoolvakanties. Als inwoner van Almere wilden we dit toch een keer bezoeken en het programma leek ons dit jaar wel iets. Rowwenheze, Van Velzen, Nick en Simon, enz.
Op de website kun je kaarten bestellen. De website uitermate goed doorgelezen en ik kan niets vinden over speciale rolstoelplaatsen. Op de plattegrond vinden we wel een rolstoelteken dus zullen mijn vrouw en ik hier wel mogen zitten. Dus op de website kaarten besteld en ook in dit proces geen vermelding of vraag over rolstoelen.
Op de dag van het festival ga ik met mijn vrouw naar Almere Zand. De ingang voor rolstoelen ligt helemaal aan het einde van het festivalterrein zoals gebruikelijk. Parkeren voor de hoofdingang voor 15 Euro. Normaal is parkeren in Almere voor gehandicapten gratis. Hier aangekomen verteld de man bij de ingang dat ik me moet melden bij de balie in de partytent. Zo gezegd zo gedaan. Hier vertellen ze me dat ik me had moeten aanmelden voor het rolstoeldek. "Hoezo?" vraag ik, "er staat niet op de website". "Ja hoor het staat op de website" is de reactie. "U mag hier dus niet in. U moet naar de hoofingang". Omdat ik ze het voordeel van de twijfel geef ga ik naar de hoofdingang. Hier aangekomen wordt al snel duidelijk dat ik waarschijnlijk vlak na de ingang kom vast te zitten in het zand. Dus terug naar de gehandicapteningang met het verzoek of ik hier binnen mag zonder gebruik te maken van het rolstoeldek. Na onderling overleg wordt mij gemeld dat ik hier niet in mag. Ik zou de weg blokkeren bij noodsituaties. En ik zou ook hier in het zand zitten. Ze verwijzen me weer naar de hoofdingang. En als ik geld terug wil hebben moet ik dat schriftelijk aanvragen. Ondertussen mag familie van VIP's extra gasten meenemen die niet aangemeld zijn, krijgt een journalist met dochter? extra polsbandjes zodat ze niets hoeven te betalen, enz. De corruptie, kruiwagens en voortrekkerij doen goed zaken hier.
Na deze zeer bedenkelijke behandeling door de organisatie rondom glamour Nederland taai ik af naar de hoofdingang. Na de controle op drank en eten, ze hebben mijn rugzak niet gezien, probeer ik rollend het terrein op te komen. Het eerste stuk gaat beter dan verwacht. Ik kom met mijn elektrische rolstoel tot voorbij het foodplaza. Hierna wordt het zwaar en moet mijn vrouw helpen trekken. Na 25 meter vinden we het welletjes en leggen onze handdoek uit.
Al snel loopt het terrein verder vol en is het een drukte van belang. Mensen lopen heen en weer van muntenkassa naar eettent, van eettent naar bar, enz. Het zand wordt helemaal rul, dus blijf ik lekker zitten waar ik zit. Het geluid valt vies tegen. De Heineken Starclub maakt zoveel lawaai dat het de muziek van het hoofdpodium overstemd. Daardoor wordt het optreden van Rowwenheze vergezeld van en verpest door een zware house bas. Ook het scherm met beelden van het podium valt zo nu en dan uit. Na een aantal uren moet ik plassen. Helaas op zoek gaan naar het toilet is er niet bij vanwege de drukte en het rulle zand. Volgens de plattegrond is die er ook niet. Dus ga ik maar naar huis. Met hulp van omstanders kom ik bij de uitgang. Bij een verharde uitgang, daar waar de hulpdiensten in en uit kunnen, stoot ik ook op weerbarstige bewaker die niet verder kan kijken dan zijn neus lang is. Een aantal uren lekker luieren met muziek op de achtergrond, genietend van meegebrachte ice tea, ontbijtkoek en kroepoek, loopt uit op een teleurstellende ervaring.
De dag erop moet ik denken aan de politiek van Geert Wilders, de strijd van homo's, e.d. Nou in gehandicaptenland is ook nog heel wat werk te verzetten. Inclusief denken is toch moeilijker dan gedacht.
